PNEVMA.GR Το Περιοδικό των Φοιτητών της Φιλοσοφικής

    

Ο Μπούσουλας του Πρωτοετή





Διαβάστε στο
* Δωρεάν Υπηρεσίες 
από το PNEVMA.GR
* Τα νέα του ΠΝΕΥΜΑτος
* Συχνές ερωτήσεις για το PNEVMA.GR
* Απόψεις των φοιτητών για το περιοδικό της Φιλοσοφικής
* Μορφές που απεικονίζονται στο λογότυπο
* Γλωσσικά ζητήματα και διαξιφισμοί
* Τι έτος έχουμε;
* Ορθοπεδικός ή ...Ορθοπ-αι-δικός;
* Πώς γράφουμε διπλωματική εργασία
* Οι λόγοι Ζολώτα στην "αγγλική"
* Αλβανικές μεταναστεύσεις
* Σχέσεις Λογοτεχνίας-Ιστορίας
* Από ανέκαθεν ήθελα να ξαναεπαναλάβω ότι...
* Greeklish: η χαρά του ανορθόγραφου
* Γλωσσικά ζητήματα και διαξιφισμοί
 

Συνέντευξη: Μάρσια Σφακιανού

 


Αύγουστος 2005. Μέσα στη αποπνικτική ζέστη του Καλοκαιριού ανηφορίζω τη Λεωφόρο Παπάγου προς τη Φιλοσοφική Σχολή για να συναντήσω τον άνθρωπο της συνέντευξης μου, την αναπληρώτρια καθηγήτρια Νεοελληνικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, κ. Μαρία Μαντουβάλου.
Παρακινημένη από τη προσωπική μου αγάπη για τη ποιοτική λογοτεχνία και ποίηση, λίγο αργότερα θα χτυπήσω με αγωνία τη πόρτα του γραφείου της, για να με υποδεχτεί στη καρέκλα της με τον πιο ένθερμο χαιρετισμό και με το πιο ανθρώπινο, πλατύ χαμόγελο.  ***

Πώς πήρατε την απόφαση να φτάσετε ως εδώ, ως δηλαδή τα πανεπιστημιακά έδρανα αλλά και ως το γραφείο στο οποίο βρίσκεστε σήμερα;

Ομολογώ ότι ως μαθήτρια δεν είχα μεγάλη επιθυμία να κάνω πανεπιστημιακές σπουδές, όμως τελικά οι συγκυρίες της ζωής μαζί με την παρακίνηση ανθρώπων του περιβάλλοντος μου με έσπρωξαν ώστε να δώσω επιτυχώς τις εξετάσεις και να εισαχθώ στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών. Πρωταρχικό ρόλο στην απόφαση να επιχειρήσω εκείνο το μεγάλο εγχείρημα ήταν η αγάπη μου για τη λογοτεχνία και φιλολογία, την οποία και μου είχαν εμφυσήσει οι καθηγητές μου στο Ράλειο γυμνάσιο και Λύκειο.

Ποια ανάμνηση έχει σημαδέψει τη προσωπικότητα σας κατά τη διάρκεια των παιδικών και φοιτητικών σας χρόνων;

Εκείνο που θυμάμαι είναι το γεγονός ότι, επειδή καταγόμουν από μία πολύ αυστηρή μανιάτικη οικογένεια, δεν είχα την ευκαιρία να βγαίνω έξω και να ζήσω όπως εγώ ήθελα τα νεανικά μου χρόνια, ώστε ένιωθα αρκετά περιορισμένη. Θεώρησα λοιπόν καλό να δώσω εξετάσεις γιατί το πανεπιστήμιο θα μπορούσε να μου χαρίσει περισσότερη ελευθερία. Χωρίς φροντιστήρια, άρχισα να διαβάζω βιβλία εντός κι εκτός της διδακτέας ύλης. Όταν λοιπόν βγήκαν τα αποτελέσματα μου, αντί να χαίρομαι με την επιτυχία μου, κλείστηκα τότε στο δωμάτιο μου και έκλαιγα γοερά. Ό λόγος ήταν ότι ένιωθα πως έπρεπε να αφιερωθώ πολύ περισσότερο στη μελέτη, και ήθελα να ξαναδώσω εξετάσεις (!), διότι πλέον τότε είχα καλά αντιληφθεί τα λάθη μου και τις ελλείψεις μου.

Πως βλέπετε τους σημερινούς φοιτητές: Θα μπορούσατε να κάνετε μία σύγκριση με τους φοιτητές της δικής σας εποχής;

Οι σημερινοί φοιτητές είναι ήρωες στη ζωή τους γιατί παλεύουν καθημερινά με θηρία. Μάχονται δηλαδή δίνοντας τον πιο δυναμικό τους εαυτό ενάντια στα έξω-πανεπιστημιακά, έξω-ηθικά, έξω-επιστημονικά και έξω-κοινωνικά μηνύματα της παγκοσμιοποίησης, χάρη στην οξύτητα της κριτικής τους ικανότητας. Σφάλλουν λοιπόν όσοι κατηγορούν τους σύγχρονους φοιτητές για νοητική, πνευματική και κριτική αδράνεια.

Ποιο λοιπόν προσωπικό σας μήνυμα μπορείτε να περάσετε στους φοιτητές σας μέσα από τις διαλέξεις σας στο αμφιθέατρο;

Αυτό που θα σας πω ίσως να ακουστεί λίγο παράξενο. Την ώρα που προσέρχομαι για τη διάλεξη μου στο αμφιθέατρο νιώθω την ίδια αγωνία που ένιωθα κάθε φορά όταν επρόκειτο να δώσω εξετάσεις. Ετούτο συμβαίνει διότι νιώθω την ευθύνη για τις γνώσεις που θα μεταλαμπαδεύσω στους φοιτητές μου, και δια τούτο ντρέπομαι και φοβάμαι ακόμα και να τους κοιτάξω στα μάτια, ώστε επιδιώκω να τους δώσω μόνο αξιοπρεπή σκέψη. Εμείς οι μεγάλοι, πράγματι, θα πρέπει να ντρεπόμαστε στην εποχή μου διότι δίνουμε στη νέα γενιά βορά στα νύχια λεόντων τα οποία στο παρελθόν μας αποτύχαμε να τα εξουδετερώσουμε.

Στο σημείο αυτό θα ήθελα να πω ότι περισσότερα κερδίζω εγώ από τους φοιτητές μου παρά δίνω. Αυτό όμως που προσπαθώ να δώσω στους φοιτητές μου είναι ένα στήριγμα ισχυρό ώστε να μπορούν να στέκονται στα πόδια τους, παρά τους αλλότριους κινδύνους που τους απειλούν.

Πως παρακινείτε εσείς τους φοιτητές σας να εκφράσουν τα συναισθήματά τους μέσα από τον γραπτό λογοτεχνικό λόγο;

Τα νέα παιδιά πρέπει να έχουν τη δυνατότητα, μέσα από την προσωπική τους λογοτεχνική έκφραση, να εισέλθουν σε έναν άλλο κόσμο, με ανοιχτούς ορίζοντες, για να ξεφύγουν από τη σημερινή φρικτή πραγματικότητα. Προσπαθώ να παρακινήσω τους φοιτητές μου να διαβάζουν βιβλία αλλά και να γράφουν, ώστε να εκφράζονται μέσα από τη ποίηση, τη λογοτεχνία, το δοκίμιο και το θέατρο. Ορισμένοι μάλιστα έχουν σπάνιο ταλέντο και αργότερα θα μπορούσαν να χαράξουν μια λαμπρή λογοτεχνική πορεία.

Θα μου επιτρέψετε τώρα να σας κάνω μία ερώτηση περισσότερο προσωπική. Θα ήθελα να μάθω για τα ενδιαφέροντα σας γενικά, και πέρα από τον χώρο του πανεπιστημίου.

Θα χαρακτήριζα τα ενδιαφέροντα μου ανθρωπιστικά και παγκόσμια. Δεν μπορώ να μην δείχνω την αντίδρασή μου ενάντια στα παγκόσμια εγκλήματα, και ήδη από το 1990 και μετά συμμετέχω αλλά και διοργανώνω διεθνείς επιτροπές και οργανισμούς, ταξιδεύοντας από το Ιράκ, τη Λιβύη, τη Βοσνία ως και την Αμερική, αλλά και όπου αλλού επικρατεί η αδικία, διαμαρτυρόμενη για τα εγκλήματα της ανθρωπότητας. Τα εγκλήματα αυτά δεν μπορεί ένας εκπαιδευτικός να τα δέχεται. Κατηγορώ λοιπόν όλους ετούτους τους λαμπρούς και φημισμένους πνευματικούς ανθρώπους ανά τον κόσμο, τις λαμπρές ακαδημίες και επιτροπές αλλά και τη διεθνή κοινότητα που αδρανούν κοιμούμενοι μπροστά στα πιο φρικτά κοινωνικά αδικήματα. Που είναι όλοι οι «σοφοί» και οι «μεγάλοι» αυτού του κόσμου ώστε να ορθώσουν τη φωνή τους; Ποια ανθρωπότητα είναι αυτή που παραδίδουμε στα παιδιά; Δεν έχουμε το δικαίωμα ούτε να μιλάμε πια.

Μετά από τα τόσα φρικτά εγκλήματα που έχω δει στα ταξίδια μου, σας μιλάω ειλικρινά, ντρέπομαι ακόμη και να μπω στο αμφιθέατρο και να διδάξω. Μόνη μου δεν μπορώ να κάνω τίποτα, δεν μπορώ να αντιδράσω αποτελεσματικά. Φαίνεται ότι οι βόμβες και τα όπλα ενάντια στα κεφάλια των αδυνάτων είναι πιο ισχυρές από τον λόγο. Τουλάχιστον, μέσα από τη λογοτεχνία, με τη διδαχή μου στη νέα γενιά, νιώθω ότι προσφέρω. Διότι μην ξεχνάμε ότι η λογοτεχνία και η ποίηση καταγράφει και καυτηριάζει τα κοινωνικά αδικήματα. «Σε γνωρίζω από την κόψη του σπαθιού την τρομερή», λέει και ο εθνικός μας ποιητής. Ελπίζω λοιπόν η παγκόσμια λογοτεχνία να συμβάλει ακριβώς σε αυτό., πράττοντας δραστικά έργα αυτή τη φορά.


Σας αρέσει το θέατρο;

Ναι. Παρακολουθώ τη πορεία του ελληνικού και ξένου θεάτρου όσο μπορώ. Ευχής έργον θα ήταν να υπήρχε ένας νέος Ιάκωβος Καμπανέλλης. Δεν μου αρέσουν οι θεατρικές παραστάσεις που ανταποκρίνονται στα αιτήματα του καιρού που είναι ευτελή.

Θα περάσω τώρα σε ερωτήσεις μέσα στο χώρο της λογοτεχνίας και της ποίησης. Πως βλέπετε την σύγχρονη λογοτεχνία και την ποίηση; Έχετε αγαπημένους δημιουργούς;

Η σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία και ποίηση βρίσκεται σε πολύ καλό επίπεδο, αλλά περιορίζεται σε μικρές διαστάσεις. Πάρα πολλοί νεοέλληνες λογοτέχνες και ποιητές γράφουν γραφή που δεν απηχεί παρά το μηδέν. Δεν φταίνε αυτοί, αλλά μάλλον τα ρεύματα της εποχής τους. Ωστόσο όμως υπάρχουν και πολλοί ποιητές-και αναφέρομαι κυρίως στους ποιητές της Θεσσαλονίκης-οι οποίοι πραγματικά έχουν δώσει ένα πολύ καλό στίγμα. Πρόσφατα χάθηκε και ο Μανόλης Αναγνωστάκης, που για μένα αποτέλεσε σταθμό στο λογοτεχνικό πεδίο, αλλά και πολλοί άλλοι είναι ταλαντούχοι, όπως ο Βαφόπουλος, για να μην αναφερθώ στους μεγάλους ποιητές του παρελθόντος μας, όπως ο Ρίτσος και οι λοιποί. Από παλαιοτέρους δημιουργούς με εκφράζουν περισσότερο ο Βαλαωρίτης και ο Σολωμός. Ο Βάρναλης, ο Ρίτσος, ο Βρεττάκος είναι για μένα ανεπανάληπτοι. Καλοί, κατά τη γνώμη μου, αλλά όχι ανεπανάληπτοι, είναι και ο Σεφέρης και ο Ελύτης. Από τους πολύ σύγχρονους με συγκινεί περισσότερο ο Θανάσης ο Παπαθανασόπουλος, η Γαλάτεια Σαράντη, η Ζωή Καρέλλη και μερικοί άλλοι.

Πώς κρίνετε το γεγονός ότι πολλοί δημιουργοί βγάζουν πλέον ένα βιβλίο για να πουλήσουν ή να καταξιωθούν, μη προσφέροντας ποιότητα στον αναγνώστη;

Η εκδοτική πραγματικότητα σήμερα είναι στη χώρα μας πολύ πλούσια. Αυτό όμως δεν έρχεται σε συνάρτηση με την ποιότητα. Εμπιστεύομαι τις επιλογές των ελλήνων αναγνωστών ώστε να αγοράζουν βιβλία ποιοτικά που εκφράζουν τους ίδιους και όχι τον δημιουργό τους και το πορτοφόλι του.

Ποια η γνώμη σας για την παγκόσμια λογοτεχνία και ποίηση;

Από την ξένη λογοτεχνία διαβάζω περισσότερο την πεζογραφία και παρατηρώ ότι αυτή είναι πολύ ευαίσθητη στα μηνύματα των καιρών μας. Μου αρέσει πολύ η ιταλική και γερμανική λογοτεχνία, που μπορώ να τις προσεγγίσω από το πρωτότυπο, ενώ διαβάζω και την πεζογραφία δημιουργών από άλλες χώρες σε μετάφραση.

Ποια η γνώμη σας για τη νέα μόδα της λογοτεχνίας, τη λεγόμενη λογοτεχνία του κυβερνοχώρου, δηλαδή του διαδικτύου (internet) ;

Αυτή είναι πολύ σημαντική και χαράζει τη δική της λαμπρή λογοτεχνική σελίδα. Μην ξεχνάμε ότι όλο και περισσότεροι νέοι άνθρωποι έχουν πλέον σχεδόν ανέξοδη πρόσβαση στο διαδύκτιο. Αυτό που προσφέρει το Pnevma.gr αλλά και άλλες άξιες ιστοσελίδες, η γνώση δηλαδή, σε επιστημονικό, πνευματικό, λογοτεχνικό επίπεδο, είναι πολύ σημαντικά για την παιδεία ενός λαού. Πολύτιμο λοιπόν μέσο είναι το διαδύκτιο, με την προϋπόθεση ότι κάποιος μπορεί να αξιολογήσει τι πρέπει και τι δεν πρέπει να προσεγγίσει.

Δεν φοβάστε όμως για το μέλλον της λογοτεχνίας, όταν για παράδειγμα, το βιβλίο αντί να είναι γραμμένο σε σελίδες χαρτιού είναι αποθηκευμένο σε ένα CD-ROM;

Δεν φοβάμαι ότι κάποτε το λογοτεχνικό βιβλίο θα αντικατασταθεί εξ’ ολοκλήρου από το CD-ROM. Οι δρόμοι θα είναι παράλληλοι. Γενικά δεν φοβάμαι την τεχνολογία. Μπορώ και χειρίζομαι τον υπολογιστή μου, όταν όμως θέλω να εκφραστώ λογοτεχνικά ή επιστημονικά, αλλά και για την αναζήτηση εμπεριστατωμένων πληροφοριών, χρησιμοποιώ περισσότερο τη γραφή του χεριού μου και το βιβλίο.

Σε ποιο βαθμό νομίζετε ότι η ελληνική λογοτεχνία επηρεάζει την ξένη λογοτεχνία;

Η αρχαία κυρίως ελληνική λογοτεχνία και μυθολογία, η λογοτεχνία των ελληνιστικών χρόνων αλλά και η μετέπειτα έχει επηρεάσει κατά πολύ τη δύση αλλά και τον βαλκανικό χώρο.

Πώς βλέπετε τις απόπειρες νέων σκηνοθετών να μετατρέπουν σε ταινίες του κινηματογράφου ή σειρές της τηλεόρασης τα λογοτεχνικά έργα;

Από τη μία πολλά λογοτεχνικά έργα τοιουτοτρόπως χάνουν τη ποιότητά τους. Από την άλλη όμως, αν ο συγγραφέας κάνει τέτοια συμφωνία ώστε να μην αλλοιωθεί τίποτα στο έργο του κατά τη προβολή του στη τηλεόραση ή τον κινηματογράφο, τα αποτελέσματα είναι ενθαρρυντικά, διότι το λογοτεχνικό έργο απευθύνεται πλέον στην προσωπική κρίση μεγαλύτερου πλήθους ανθρώπων.

Ποια η γνώμη σας για τα λογοτεχνικά και ποιητικά έργα που μεταφράζονται; Αλλοιώνεται το νόημά τους;

Αυτό είναι ένα μεγάλο πρόβλημα της φιλολογίας, το αν δηλαδή ένα έργο που μεταφράζεται αποκαθιστά το πρωτότυπο ή τελικά καταλήγει το ίδιο να γίνει πρωτότυπο, μιας και οι έννοιες στις διάφορες γλώσσες δεν συλλαμβάνονται το ίδιο από τον συγγραφέα, τον μεταφραστή αλλά και τον αναγνώστη. Τα ελληνικά είναι γλώσσα εννοιολογική. Αυτό σημαίνει ότι πίσω από την ίδια τη σύνθεση της λέξης κρύβονται άπειρα νοήματα τα οποία έχουν αποκρυσταλλωθεί κατά τη διάρκεια της ελληνικής πραγματικότητας και μόνο, και δια τούτο είναι δυσνόητες οι ελληνικές έννοιες σε άλλους λαούς, ακόμη και μετά την τυπική μετάφρασή τους.

Υπάρχει κάποιο παλαιότερο η σύγχρονο λογοτεχνικό ρεύμα που σας χαρακτηρίζει;

Δεν θα έλεγα ότι υπάρχει κάτι τέτοιο. Εκείνο που πραγματικά δεν μου αρέσει και δεν με εκφράζει είναι αυτό που δυστυχώς συνηθίζεται στη λογοτεχνική πραγματικότητα της εποχής μας, δηλαδή το ότι ο λογοτεχνικός δημιουργός αναφέρεται σε ανούσια πράγματα, σε ερωτικά παίγνια και σε ανωφελείς προβληματισμούς. Αν κάτι με συγκινεί είναι τα έργα που εκφράζουν δυναμικά την παγκόσμια πραγματικότητα, και με δικαιοσύνη και αυστηρή κριτική τη σφυγμοδοτούν.

Δεν μου αρέσει να μιλάω για λογοτεχνικά ρεύματα. Δεν υπάρχει εκείνο που πολλοί μεγάλοι λογοτέχνες ή καθηγητές της λογοτεχνίας, ακόμα και μέσα στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, αποκαλούν «θεωρία της λογοτεχνίας». Η λογοτεχνία δεν διδάσκεται με κανόνες και στατιστικές. Ούτε με τυπολογίες, μέσα από τη στείρα έμπνευση ή έλλειψη ταλέντου. Η λογοτεχνία βιώνεται μόνο. Αυτοί οι ίδιοι που γράφουν τις θεωρίες για τη λογοτεχνία, το άλλο πρωί τις μεταποιούν, διότι το θαυμάσιο στη λογοτεχνία είναι τα άπειρα της πρόσωπα, που αντανακλούν την ίδια τη πολύπτυχη προσωπικότητα του δημιουργού.

Γράφετε ποίηση η πεζό λόγο;

Στα μαθητικά και νεανικά μου χρόνια έγραφα κυρίως ποίηση. Περισσότερο πλέον γράφω σε ορθό επιστημονικό λόγο.

Υπάρχει στρατευμένη λογοτεχνία σήμερα;

Κι αν υπάρχει σήμερα στρατευμένη λογοτεχνία, είναι κακή και απαράδεκτη.

Κατά πόσο πιστεύετε ότι η σημερινή λογοτεχνία επηρεάζει το πολιτικό και κοινωνικό γίγνεσθαι;

Αυτή τη στιγμή καθόλου. Δεν ασκεί η σημερινή λογοτεχνία την επιρροή που ασκούσε π.χ. η λογοτεχνία των δεκαετιών του 1950 και 1960, που ήταν ικανή να μεταβάλλει τις πολιτικοκοινωνικές πραγματικότητες.

Πώς σχολιάζετε τη σατυρική λογοτεχνία;

Η σατυρική λογοτεχνία είναι πολύτιμη, όταν βεβαίως δεν γίνεται χυδαία. Κάτι που δεν πρέπει να ξεχνά ο λογοτεχνικός και ο επιστημονικός δημιουργός είναι ότι φέρει την ευθύνη της παίδευσης του αναγνώστη του και δια τούτο, πρέπει η γραφή του να εντάσσεται κάτω από τα πλαίσια ηθικών κανόνων δεοντολογίας.

 

 


***
Μέσα στην αίθουσα βρίσκεται και μία μεταπτυχιακή φοιτήτρια της κυρίας Μαντουβάλου, καθώς και ένας προπτυχιακός της
φοιτητής, που όταν πληροφορήθηκαν για τα συνέντευξη, ζήτησαν να παραστούν και να πουν τη γνώμη τους.

Η Ελένη, μεταπτυχιακή φοιτήτρια Νεοελληνικής Λογοτεχνίας στο
Πανεπιστήμιο Αθηνών και η οποία επιθυμεί να μη δημοσιευτεί το επώνυμό της, μας λέει:
«Γνώρισα τη κ. Μαντουβάλου το 1987, όταν ήμουν φοιτήτρια στο έκτο εξάμηνο Φιλολογικού. Την γνωρίζω λοιπόν δεκαεπτά
με δεκαοκτώ χρόνια. Είναι ένας άνθρωπος εκρηκτικός, χειμαρρώδης, αυθεντικός, σαν πρόσωπο και σαν καθηγήτρια. Ως
μεταπτυχιακή αργότερα, είχα την τύχη να παρακολουθήσω τις επιστημονικές και ιδεολογικές της διαδρομές. Σαν
καθηγήτρια μας έδειχνε πάντοτε τον δρόμο ώστε να σκεφτόμαστε, κι όχι να αποστηθίζουμε. Πολλοί παλιοί φοιτητές της
δίκαια θα ισχυριστούν ότι άφησε τη σφραγίδα της πάνω στη προσωπικότητά τους».

Ο Αιμίλιος Βουγιουκλάκης, προπτυχιακός φοιτητής της κ. Μαντουβάλου, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του
Συλλόγου Φοιτητών της Φιλοσοφικής Σχολής και επί τέσσερα έτη εκπρόσωπος των φοιτητών του τμήματος Ιστορίας και
Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, μας λέει για την καθηγήτρια του: «Είναι εκπληκτική η προσέλευση των φοιτητών
στις διαλέξεις της Κυρίας Μαντουβάλου. Σε αυτές προσέρχονται για να την ακούσουν φοιτητές όχι μόνο από τη
Φιλοσοφική Σχολή, αλλά κι από το Μαθηματικό, το Φυσικό, και από πλήθος άλλων σχολών. Η κυρία Μαντουβάλου πάντοτε
μας ενθάρρυνε να γράψουμε και να μην φοβηθούμε να εκφραζόμαστε λογοτεχνικά. Αργότερα -κάτι πρωτοποριακό για τις
στεγνές διαλέξεις άλλων πανεπιστημιακών καθηγητών- τα κείμενα η ποιήματα των φοιτητών, δηλαδή η προσωπική κραυγή
συναισθημάτων ή κριτικής ικανότητας τους, θα διαβάζονταν μεγαλόφωνα μέσα στο αμφιθέατρο για σχολιασμό».



 

 

 


Σύντομο βιογραφικό σημείωμα.
 

Η κ. Μαρία Μαντουβάλου είναι αναπληρώτρια καθηγήτρια της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστήμιου Αθηνών.
Κατάγεται από τη Μάνη. Γεννήθηκε στον Πειραιά. Είναι απόφοιτος του Ραλλείου και της φιλοσοφικής σχολής του

Πανεπιστημίου Αθηνών. Μεταπτυχιακή υπότροφος του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών, έκανε τις μεταπτυχιακές της σπουδές
στη Ρώμη και στο Βερολίνο. Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Χούμπολντ του Βερολίνου. Δίδαξε ως προσκεκλημένη καθηγήτρια
σε Πανεπιστήμια του Καναδά και τη Γερμανία.

Από το 1968 ως το 1975 ήταν απολυμένη από το Πανεπιστήμιο από το τότε πολιτικό καθεστώς. Από το 1974 ως το 1976
διετέλεσε μέλος της επιτροπής του υπουργείου παιδείας για τη δημοκρατική αποκατάσταση στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά
Ιδρύματα. Το 1976 θα επιστρέψει «αυτοδικαίως»στο Πανεπιστήμιο με τη συντακτική πράξη «Περί αποκαταστάσεως της
νομιμότητας εις τα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα».

Είναι ιδρυτικό μέλος και πρόεδρος πολλών διεθνών επιστημονικών και ανθρωπιστικών Ομίλων και Συλλόγων, ενώ συχνά
αποτελεί μέλος σε επιτροπές κρίσεων θεατρικών και λογοτεχνικών διαγωνισμών. Μέλος του Δ.Σ. του Πολεμικού Μουσείου
Αθηνών, Ιδρύτρια του «Πνευματικού ΟΗΕ», πρόεδρος της «Αρκαδικής Ακαδημίας», Ιδρυτικό μέλος και μέλος του Δ.Σ. του
Διαβαλκανικού Φορέα «Η Χάρτα του Ρήγα». Ιδρυτικό μέλος του «Ομίλου Μελέτης Νεοελληνικής Λογοτεχνίας του
Πανεπιστημίου Αθηνών». Ιδρυτικό μέλος του Ελληνοαραβικού Συνδέσμου.

Έχει κάνει επιστημονική έρευνα σε πολλά μέρη του κόσμου. Έχει δώσει πλήθος συνεντεύξεων και διαλέξεων στην Ελλάδα
και το εξωτερικό. Έχει μετάσχει σε πλήθος διεθνών συνεδρίων (Πανεπιστήμια Στρασβούργου, Βερολίνου, Μόντρεαλ,
Γαλλία, Αγγλία, Βαλκανικές Χώρες), με πλούσιο συγγραφικό επιστημονικό έργο, καθώς και σε διεθνείς αποστολές στη
Βοσνία, τη Σερβία, το Ιράκ, τη Λιβύη, την Αμερική, τη Γαλλία και αλλού.

Για πολλά χρόνια διευθύντρια του Φιλολογικού Τμήματος του Φιλολογικού Συλλόγου «Παρνασσός» και Γραμματέας
Σύνταξης του ομώνυμου περιοδικού «Παρνασσός». Διευθύντρια των «Νυχτερινών Σχολών Παρνασσού», του οποίου ήταν
ιδρυτικό μέλος Γυμνασίου-Λυκείου.

Διδάσκει και στο Λαϊκό Πανεπιστήμιο της Εταιρίας των Φίλων του Λαού, ενώ διετέλεσε Αντιπρόεδρος της Εταιρείας
Ελληνοσερβικής Φιλίας.

Έργα της:

-Ο Ρήγας στα βήματα του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
-Ο Αδαμάντιος Κοραής συγγραφέας της «Ελληνικής Νομαρχίας» (1806). Ιδεολογική υποδομή του Νεώτερου Ελληνισμού.
-Συνέκδημος Φιλολογικός.
-Κείμενα και μελέτες Μεσαιωνικής και Νεοελληνικής Γραμματείας.
-Άπαντα Λορέντζου Μαβίλη από τα χειρόγραφα.
-Μακεδονική λογοτεχνία
Αθανάσιος Πάριος,
Γεώργιος Δροσίνης,
Αστέρης Κοββατζής.
-Ολυμπιακοί Αγώνες και Ρήγας, Ρήγας και μεσόγειος κ.α.
 

 

 

 








o

Είσαι φοιτητής της Φιλοσοφικής;
o Έχεις ταλέντο στο γράψιμο;
o

Έχεις χρήσιμο υλικό για τους συμφοιτητές σου;


Παροικιακός Ελληνισμός

Δ Ω Ρ Ε Α Ν     Α Γ Γ Ε Λ Ι Ε Σ
-
Πορτογαλικά από πορτογαλόφωνη καθηγήτρια με διδακτορικό από το πανεπιστήμιο του Sao Paolo Βραζιλίας
- Ισπανίδα καθηγήτρια με πείρα, πτυχιούχος Ισπανικού πανεπιστημίου, παραδίδει μαθήματα ισπανικών για όλα τα επίπεδα.


Διαδικτυακή Πύλη για τους Φοιτητές της Φιλοσοφικής
© Copyright 2003-2005